DOĞANIN RENKLERİ

Doğanın bize gösterdiği renklere bakarmısınız. Allahım bu ne renk uyumu.

 

 

 

Fuşya rengi gövde, mor meyveler ve yeşil yapraklar.

Bu ne güzel bir bitki sizcede öyle değilmi?

KAZAK VE YAKA

Küçükken aklımda hep kazaklarıma bir şeyler dikmek vardı. Hatta bileziğimin boncuklarını bir kazağıma dikmiştim. En çok o kazağımı seviyor ve giyiyordum.

O günler aklıma gelince böyle bir kazağım varmı değiştirbilirmiyim diye bakınmaya başladım. Daha önce yakası açık diye hiç giyinmediğim bu kazağı buldum.

 Yakası açık olduğundan yakasına birşeyler yapayım dedim ve pazardan aldığım lacivert dantel yakayı kazağa diktim.

Önce eflatun ile lacivert bir araya gelirmi diye düşündüm. Ancak son senelerde renkler karma bir şekilde kullanıldığından öylede kötü gözükmedi gözüme.

 Birde renk renk taşlardan oluşan broşumu takınca renk cümbüşüm tamamlandı.

 

DANTEL İPLİĞİ İLE ÖRGÜ

 

Dantel ipliği ile örgü örülürmü diye düşündüm. Bir deniyeyim ne kaybederim dedim. Elimde daha önce ördüğüm şurda anlattığım http://gulegore.blogspot.com/2012/09/eldiven-ordum.html dantel eldivenden kalan 50 numara krem dantel iplik vardı. Böylece örmeye başladım.

Salaş bir görüntüsü olması için kalın şiş kullandım. 

Gelgelelim örmek o kadar kolay değil ip ince şiş kalın olunca ilmek kaçırma çok oluyor. Söküp söküp yeniden örmek gerekiyor. Yani sabır işi fakat bir sekron tutturduğunuzda çok zevkli bir işe dönüşüyor. Bende ip bitene kadar ördüm.

 Bitince elimde bir kaşkol uzunluğu kadar bir parça oldu. Şimdi bunu nasıl kullanabilirim diye sormaya başladım. Bir boyunluk yapma fikri aklıma geldi.

Çeşitli bloglarda rastladığım kumaşları birbirine ekleyip büyük bir çember oluşturulup boyuna dolamak fikri bana çok şık göründü. Ördüğüm parça dolamak için küçüktü. Elimde bulunan pazardan aldığım tül parçası ile birleştirdim.

Boyunluğum hazır havalar iyice soğumadan kullanmaya başladım.

Bu yöntem ile salaş bir balıkçı kazağı örmek istiyorum ancak şimdilik gözüm yemiyor. Ama bir bakarsanız başlamışım ve bitirmişim. Örersem onuda burda paylaşcağım söz.

PELİT YAĞMURU'NA TUTULDUK...

Dün Belgrad Ormanı'na yürüyüşe gittik. Ben bu ormanı çok seviyorum. Çoçukluğumdan beri hafta sonları uğrak yerlerimizdendir. Rüzgarını, güneşini, karını, ağaçlarını, çiçeklerini, kurbağlarını,sazlıklarını ezberledim artık. Her mevsimini yaşadım. Şehir içinde böyle bir alana sahip olmak aslında çok büyük bir nimet. Baraj gölü çevresinde yürüyüşünüzü yapıp pikniğinizi yapabiliyorsunuz ve tertemiz orman havası ile oksijen deponuzu dolduruyorsunuz.

Yapraklar daha sararmasa da sonbahar gelmeye başladığı için pelit ağaçlarındaki o şirinmi şirin meyveler dökülmeye başlamış.

 Ama ne dökülme resmen yağmur şeklinde. Rüzgar estiğinde patır patır dökülüyorlardı. O sezsiz ormanda oluşturdukları sesler dinlenesi insanın içine huzur veren cinstendi. Ancak kafamıza isabet ettiğinde biraz acı verdiler. Ama gerçekten görülmeye de dinlenmeye de değerdi. Ormanın sesi olmuştu pelit yağmuru.

Meyveleride o kadar şık ve sonbaharın simgesi gibiler. Ben bir torba topladım artık bir sürü şey yaparım. İnternette araştırınca bu meyvelerin sağlık açısından da bir sürü faydası olduğu gördüm. Sadece dıy çalışmalarında kullanımlarının yanında sağlık açısından yararlarının olması  beni şaşırttı. Aslında doğada olan herşeyin bir faydası var. Buna şaşırmamak gerek. Doğada bizim için neler neler var.

Görmek, bilmek, bulmak, yaşamak gerek.

ELDİVEN ÖRDÜM

Çukurcuma'da gezerken eski eşyalar satan bir dükkanın vitrininde 1900 lü yıllardan kalma dantel örgü eldiven gördük. Benim tepkim bunu ben örerim olunca arkadaşım hemen siparişini verdi. Bende isterim örebilirsen bana da bir tane öreceksin dedi.

 

Bende tabi hemen çalışmalara başladım. Açıkcası nasıl örüldüğü hakkında hiçbir bilgim yoktu. Kafama göre takıldım. Önce parmakları teker teker ördüm. Daha sonra gövdeyi ördüm ve bilekte bitirdim.

Arkadaşımada aynısının krem rengini ördüm. Şimdi gören herkes sipariş veriyor.

Eskiler gibi günlük hayatta kullanılmasa da özel bir davette mesala bir kır düğününde çiçekli bir elbise, hasır şapka ile çok hoş bir kombin olur. Tabi gelinlik ile de kullanılabilir.

 

 

FİLM DEĞİL ŞEHİR TURU

Tesadüf eseri bu Fransız yapımı bu film ile karşılaştım.  Filmin adı ÇOCUKLARIMIN BABASI.
Ancak baştan şunu söyleyeyim bu filmde öyle aman aman  insanı sürükleyip giden bir konu yok. Bu film bir Paris gezisi.  Daha filmin ilk sahnesinden Paris Sokaklarında dolaşıyorsunuz.

Film bir Fransız yönetmenin işi aile hayatı üzerine kurulmuş. Ancak sahneler kopuk kopuk. İlk sahnede oyuncu bir iş gününün son saatlerinde bankadan çıkıyor ve cep telefonu ile konuşarak arabasını park ettiği yer kadar yürüyor. Bu yürüyüş sırasında filmi izleyenlerde Paris sokaklarında dolaşıyor.
Tavsiyem oyuncunun ne konuştuğu ile değil sokakları seyredin. Gerçekten güzel binalar dükkanlar ve şehir mekanları yakalayabilirsiniz.
Arbasına binip ailesinin yanına Paris'e yakın kırsal bölgedeki evine gidiyor.

Bu kırsaldaki ev çok güzel.  Ev iki bloktan oluşuyor. İki blok arasında bir açık alan bulunuyor. İlk blok yaşama alanı. İkinci blokta yatak odaları bulunuyor. Evin önünden taş bir yol geçiyor ve yoldan sonra bir nehir bulunuyor. Evin manzarası bu nehir.

O kadar dinlendirici ve sakin  bu evde yaşamak istiyor insanın canı.

Yatak odalarının bulunduğu  blokta odalara bahçeden bir merdiven ile açık bir koridordan ulaşılıyor.

Yönetmenin Paris'teki evide eski tavanları yüksek bir bina.

Odalar geniş bir sofaya açılıyor ve her birinde bir şömine bulunuyor. Pencereleri gerçek Fransız balkonu. 

Karakterin işyeride eski bir bina. 

Büyük geniş demir kapı ile girildikten sonra bir sokağa geçiliyor ve apartman girişleri buradan yapılıyor. Öyle tahmin ediyorumki bu alana açılan bir çok apartmanın  girişi bulunuyor. Filmde daha bir çok mimari detay güzel mekanlar yer alıyor.  Yani tam benlik. Ben böyle filmleri seyretmeyi seviyorum. Bu film bence gişe yapacak bir film değil bir festival filmi havası var. Bunun için filmi seyeredecekseniz bu mekanları detaylar için seyredin derim. Yoksa çok sıkılır ve seyretmekten vazgeçersiniz.

KAHVE EDEBİYATI

Uzun zamandır yazmıyordum.
Türk kahveleri eşliğinde döndüm inşallah.

Büyüklerimizde ne demiş "Ehli keyfin keyfini ne tazeler taze elden taze pişmiş kahve tazeler"

Kardeşimle bizim en büyük zevkimiz türk kahvesi içmek. Yanında bir küçük çikolata bir yudum meyve suyu veya soda işte bizim keyfimiz.
Ramazanda iftar sonrası diğer günlerde sabah içiyoruz kahvelerimizi.
Bir komşumuz vardı. Her kahve içtiğinde ferah kahveleriniz olsun derdi. Aynı sözleri herkes için bende söylüyorum. Herkesin ferha kahveleri olsun....